Zasugerowano, aby ten artykuł zintegrować z artykułem PP 663 S BIO. (dyskusja)

PS 663 P z 1986 roku

Polar PS 663 BIO – model pierwszych automatycznych pralek bębnowych firmy Polar produkcji polskiej, bardzo popularnych w kraju w latach 70. i 80. XX wieku. Na rynku dostępne były dwie wersje: PS 663 P i PS 663 S. W modelu PS 663 P zastosowano przekaźnik (stycznik) w obwodzie zasilania grzałki, odciążający styki programatora. Ponadto model “S” miał dwie lampki sygnalizacyjne(do roku 1980). Jedna zielona sygnalizująca włączenie zasilania, druga czerwona sygnalizująca pracę grzałki. Model “P” posiadał tylko jedną lampkę, sygnalizującą włączenie zasilania.

Spis treści

• 1 Historia
• 2 Dane techniczne
• 3 Program BIO
• 4 Ciekawostki
• 5 Przypisy
• 6 Linki zewnętrzne

Historia

Pierwszy egzemplarz PS 663 – konstrukcja na licencji pralek Gorenje – został wyprodukowany w 1971 roku. W 1977 roku zaczęła sie produkcja PS 663 S z polskim programatorem. W 1978 roku wyprodukowano już milion tego typu urządzeń. W 1984 roku rozpoczęła sie produkcja PS 663 P. Produkcja pralek PS zakończyła się pod koniec lat 80 i została zastąpiona pralką PDE385

Dane techniczne

Wnętrze pralki po uniesieniu górnej pokrywy. Widoczny jest zbiornik, elektrozawór, czujnik poziomu wody (hydrostat), filtr przeciwzakłóceniowy

• wysokość – 890 mm
• szerokość – 600 mm
• głębokość – 600 mm
• pojemność bębna – 5 kg
• moc grzejnika – 2000 W
• ilość obrotów na minutę podczas wirowania – 380
• zużycie wody podczas jednego napełnienia bębna – 15 l
• zużycie wody podczas całego cyklu prania – 90 l
• ilość programów – 12
• napięcie znamionowe – 220 V
• masa pralki bez opakowania – 75 kg
• masa pralki z opakowaniem – 96 kg

Program BIO

Bardzo ciekawym rozwiązaniem był program BIO, oznaczony cyfrą 1 (W PS 663 BIO z zagranicznymi programatorami 2). Polegał on na 30 minutowym wydłużeniu prania wstępnego, podczas którego temperatura kąpieli piorącej wynosiła 50°C, a pralka wykonywała delikatne obroty bębna (tzw. obroty BIO). Rozwiązanie to miało umożliwić aktywacje enzymów zawartych w środkach piorących. Aby program był wykonywany należało wcisnąć przycisk BIO znajdujący sie na panelu przednim pralki. Wydłużenie czasu prania wstępnego było wykonywane na dwa sposoby. W PS 663 BIO przycisk BIO uruchamiał specjalny przekaźnik, nazywany przekaźnikiem BIO, który w pewnym momencie i na określony czas wyłączał główne urządzenia wykonawcze pralki. W PS 663 S i PS 663 P (z polskim programatorem 770) wydłużenie prania wstępnego polegało na automatycznym zadziałaniu specjalnego mechanizmu, który blokował programator. Użytkownik, w drugim przypadku, nie mógł pominąć operacji wydłużenia czasu. Przycisk BIO w obu przypadkach podnosił najniższą temperaturę kąpieli piorącej z około 30 stopni do 50 stopni. Często przypadkowe wciśnięcie przycisku na innym programie bywało przyczyną niszczenia odzieży, zwłaszcza delikatnej. W programatorze 770Z, polskim zamienniku, mechanizm BIO nie był umieszczany, ze względu na dużą awaryjność.

Ciekawostki

• pralki PS 663 okazały się trwałe – z powodzeniem pracują do dziś w wielu domach
• na rynku nadal dostępne są nowe części zamienne
• w ostatnich latach produkcji powstała ekonomiczna wersja tej samej pralki (oznaczona jako PS 389 EKONOMIK) zużywająca podczas programu “EKO” mniej prądu
• proszek do prania dozowało sie do dozownika umieszczonego w górnej części pralki, a nie jak w większości pralek do szufladki z przodu. Dozownik był podzielony na pranie wstępne i pranie zasadnicze, a środki uszlachetniające trzeba było dodawać w odpowiednim momencie cyklu prania
• Mimo zakończenia produkcji pralek PS pod koniec lat 80 to jej zespół piorący (bęben, zbiornik, silnik, przekładnia pasowa), z drobnymi przekształceniami, był używany jeszcze w kilku pralkach. Ostatnią z nich była PDG 385 Aretuza, której produkcja zakończyła sie w pierwszej połowie lat 90.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• instrukcja obsługi na oficjalnej stronie producenta

Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Polar_PS_663_Bio”